Het is zomer 2008. Mijn moeder en ik trekken samen voor de allerlaatste keer de voordeur van haar kleine vierkamer eengezinswoning dicht. Het huis waarin zij ruim dertig jaar lief en leed heeft gedeeld. Waar herinneringen liggen bij een kras op de muur, de slijtplek op de vensterbank of de niet zo strak betegelde woonkamervloer. Waar we precies weten welke drempel kraakt en welke deur een beetje klemt.

Het is ook het huis waarin ik ben opgegroeid en mijn vader is overleden. Het is ons thuis. En toch doen we vandaag, na een lange aanloop en veel gesprekken, de deur definitief dicht. We gaan samen op weg naar haar huurappartement waar we nieuwe herinneringen gaan maken. Met een brok in onze keel en tranen in onze ogen, dat wel.

Praat mee over dit onderwerp op ons Floqz Forum

Sluimerende verhuiswens
De verhuizing van mijn moeder is een proces geweest van enkele jaren. Een sluimerende verhuiswens die bij vlagen opvlamde als gevolg van een belangrijke verandering in haar leven: het uitvliegen van kinderen, stoppen met werken, het settelen van kinderen in een andere plaats, steeds minder binding met de buurt en de mensen in de buurt. En het groeiende besef dat gelukkig ouder worden niet alleen wordt bepaald door haar (goede) gezondheid, maar ook door woongeluk en de mensen om haar heen. Het wonen in een comfortabele en veilige woning, met dierbaren in de nabijheid en in een woonomgeving met goede voorzieningen.

Zoektocht met veel vragen
En dan is daar toch ineens de mededeling over de concrete verhuiswens. Haar zoektocht begint. De vraag ‘Waar naartoe’ is eenvoudig in te vullen. Namelijk daar waar de kinderen (en potentiële kleinkinderen) wonen. Het moet uiteraard een gelijkvloerse woning zijn en even groot. Een kamer minder mag wel. Aan mij de eer om te beoordelen of dat wat we tegenkomen ook geschikt is om ouder in te worden en goede zorg in te ontvangen. Ik ben er tenslotte ooit op afgestudeerd.
Een seniorencomplex dan? Ja, maar dat zijn toch niet alleen maar allemaal ouderen bij elkaar? Dat wil ik niet! Of toch wel? En kom ik wel voor een huurwoning in aanmerking? Wat zegt u….inschrijfduur? Vrije sector, wat is dat nu weer?

Vijf tips
Verhuizen is een ingewikkeld proces. Vooral als het ook nog eens gepaard gaat met een berg emoties: verlies, onbegrip bij anderen over gevoeligheden rondom het verhuisproces, spanning voor het onbekende. Al het regelwerk vooraf, tijdens en na afloop van de verhuizing. Ik heb mijn moeder bijgestaan met raad en daad. Dankzij mijn werk weet ik redelijk de weg. Maar dat geldt niet voor iedereen. Deze tips kunnen u helpen om uw weg te vinden.

  1. De Rabobank heeft de website Ikwoonleefzorg.nl ontwikkeld met veel informatie over zelfstandig wonen, zorg en financiën. Een goed startpunt voor het concretiseren van een verhuiswens en het vinden van antwoorden op de vele vragen die erbij komen kijken.
  2. Het Kenniscentrum Wonen en Zorg heeft op haar website een mooi overzicht gemaakt van verschillende woonvormen.
  3. Op Funda.nl worden niet alleen koopwoningen aangeboden, maar ook huurwoningen.
  4. U kunt contact opnemen met een seniorenmakelaar bij u in de buurt. De seniorenmakelaar kan u adviseren over de mogelijkheden die passen bij uw verhuiswens en ontzorgt u tijdens het verhuisproces.
  5. Of u nu gaat verhuizen of u heeft juist besloten om in uw huidige woning te blijven, het is altijd goed om te kijken naar de veiligheid en het comfort van uw (nieuwe) woning. Zlimthuis heeft een totaalpakket aan advies en slimme oplossingen op het gebied van comfort en veiligheid thuis ontwikkeld. Voor nu en in de toekomst.

Herken jij je in dergelijke verhuistrajecten? We gaan graag met je in gesprek op ons forum.

Hoe het verder ging?
Het huis uit 2008 is inmiddels haar thuis geworden. Mijn thuis, met man en drie kinderen, is vlakbij. Samen met mijn moeder maken we al weer tien jaar nieuwe herinneringen. En ik hoop dat er nog vele zullen volgen.

Sabine Verkroost, maart 2018.

Share This